Konserwacja mechanizmów zegara wieżowego firmy C.F. Rochlitz, zamontowanego w pałacu Zamoyskich w Kozłówce
Na zdjęciu widoczny jest fragment zabytkowego budynku, ujęty z dołu, tak jakby fotograf stał na ulicy i patrzył w górę. Kadr wypełnia przede wszystkim kopuła dachu pokryta metalową blachą o zielonkawym, spatynowanym kolorze. Powierzchnia kopuły ma dekoracyjny wzór przypominający łuski lub dachówki, a na jej łączeniach widać pionowe pasy wzmacniające konstrukcję.
Centralnie, na przedniej części kopuły, znajduje się okrągły zegar w bogato zdobionej oprawie. Tarcza jest jasna, z rzymskimi cyframi, a wskazówki ustawione są na godzinę około dwunastej (zbliżone do 12:00). Zegar otacza masywna, ciemniejsza rama z ornamentami, a nad nim wystaje niewielka ozdobna sterczyna zakończona kulką.
Ponad kopułą wznosi się niewielka wieżyczka z otwartymi arkadami i czarnymi żaluzjowymi przesłonami, sugerująca dzwonnicę lub element wentylacyjny. Wieżyczka ma ten sam zielony odcień patyny i geometryczne zdobienia na narożach. U góry jest zwieńczona małym daszkiem i elementem dekoracyjnym.
Niżej, pod kopułą, widać jasną, kremowo-beżową elewację z miejscami odpryskującym tynkiem. Nad dużym łukowym oknem znajduje się dekoracyjny kartusz i rokokowe ornamenty z liściastymi motywami. Samo okno jest częściowo widoczne – ciemne, z podziałami.
Tło stanowi jednolite, jasnoszare niebo. W prawym górnym rogu kadru pojawia się fragment siatki lub osłony oraz kawałek innej konstrukcji, a w lewym dolnym rogu widać niewielkie gałązki z liśćmi, które delikatnie wchodzą w kadr. Całość ma chłodny, stonowany klimat, podkreślony przez patynowaną zieleń metalu i pochmurne światło.
