Obchody 163. rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego w Muzeum Zamoyskich w Kozłówce

Zdjęcie przedstawia wnętrze wysokiej, reprezentacyjnej sali pałacowej. W tle dominują trzy ogromne okna witrażowe w odcieniach błękitu, czerwieni i bieli, osadzone pomiędzy wysokimi, białymi kolumnami. Witraże rzucają na ściany delikatne, kolorowe refleksy. Podłoga jest czarno-biała, ułożona w szachownicę. Po prawej stronie widoczny jest fragment dekoracyjnego balkonu i arkady prowadzącej do kolejnego pomieszczenia, gdzie palą się ścienne lampy. W sali stoi liczna grupa osób. Większość to dorośli i seniorzy ubrani w zimowe płaszcze, czapki i szaliki. Uczestnicy zgromadzenia stoją w rzędach, zwróceni w jednym kierunku, jak podczas uroczystości religijnej lub oficjalnej. Na pierwszym planie, po prawej stronie, widać dwie postacie w historycznych mundurach. To mężczyźni ubrani w szaroniebieskie, długie kaftany przewiązane pasami i skórzanymi rapciami. Na głowach mają wysokie czapki z czarnego futra, jedna z nich jest ozdobiona czerwonym elementem. Jeden z mężczyzn trzyma broń długą przy nodze, drugi stoi wyprostowany, z poważnym wyrazem twarzy. Obok nich, bliżej prawego brzegu kadru, stoi kobieta w ciemnym płaszczu z jasnym futrzanym kołnierzem, w futrzanej czapce i okularach. W rękach trzyma torebkę. Po lewej stronie fotografii widoczni są kolejni rekonstruktorzy w strojach historycznych: mężczyźni w długich płaszczach, z futrzanymi czapami i elementami umundurowania. Wśród nich stoi osoba trzymająca biały sztandar na drzewcu. W środkowej części sali ustawiono rzędy czerwonych krzeseł, częściowo zajęte lub odsunięte, a część osób stoi między nimi. Całość kadru oddaje atmosferę podniosłej uroczystości historyczno-patriotycznej odbywającej się w pałacowym wnętrzu.

Fotografia przedstawia zimową scenę przed budynkiem pałacowym Muzeum Zamoyskich w Kozłówce. Jest jasny dzień, a ziemię i ceglaną alejkę pokrywa cienka warstwa śniegu. W tle widać park z bezlistnymi drzewami oraz fragment jasnej elewacji pałacu z arkadami i balkonem ozdobionym rzeźbami. Na pierwszym planie znajduje się grupa osób biorących udział w uroczystości o charakterze historycznym. Większość z nich to mężczyźni przebrani w stylizowane mundury: mają na sobie niebieskie kurtki z żółtymi mankietami i kołnierzami, ciemne spodnie oraz wysokie buty. Na głowach noszą czerwone czapki, a część z nich ma przewieszone przez ramię pasy. Kilku rekonstruktorów trzyma w dłoniach długą broń, opartą pionowo o ziemię. W centrum kadru uwagę przyciąga duży, fioletowy sztandar niesiony przez jednego z uczestników. Na sztandarze widoczny jest dekoracyjny napis oraz kolorowy motyw graficzny. Po lewej stronie fotografii znajduje się drugi sztandar – żółto-czerwony – trzymany przez osobę w czerwonym stroju historycznym. Wśród rekonstruktorów widać również uczestników w cywilnych, zimowych ubraniach. W środkowej części grupy stoi kobieta w długiej, czarnej sukni i brązowym okryciu z jasnym futrzanym kołnierzem, z czarną czapką na głowie. Po lewej stronie kadru widoczny jest mężczyzna w długim czerwonym płaszczu, z szerokim pasem i futrzaną czapą – jego strój nawiązuje do historycznych formacji z XIX wieku. Całość obrazu sugeruje przemarsz lub zbiórkę rekonstruktorów podczas wydarzenia upamiętniającego historię, odbywającego się w zimowej scenerii przy pałacu.

Fotografia przedstawia zimową scenę w parku – najprawdopodobniej na terenie Muzeum Zamoyskich w Kozłówce – podczas plenerowej rekonstrukcji historycznej. Jest jasny, słoneczny dzień. Na ziemi leży śnieg, a w tle stoją wysokie, bezlistne drzewa, których pnie i gałęzie miejscami pokryte są białymi łatami śniegu. W centralnej części kadru rozstawiono kilka jasnych, płóciennych namiotów w kształcie stożków. Tworzą one obozowisko, przypominające wojskowy obóz z XIX wieku. Namioty stoją w rzędzie, a ich białe płótno kontrastuje z ciemnymi pniami drzew. Na pierwszym planie, po lewej stronie, stoi mężczyzna przebrany w historyczny strój. Ma na sobie długi, czerwony płaszcz z futrzanym wykończeniem oraz futrzaną czapę. Pod płaszczem widać ciemny strój, a w pasie szeroki pas. Mężczyzna stoi wyprostowany i patrzy w stronę obiektywu. Obok niego, nieco bliżej środka zdjęcia, znajduje się kobieta ubrana w długą, czarną suknię oraz brązowe okrycie z jasnym futrzanym kołnierzem i mankietami. Na głowie ma czarną czapkę, a na dłoniach rękawiczki. Kobieta trzyma w rękach mufkę lub grube rękawice i wygląda na zaciekawioną wydarzeniem. W głębi kadru, po prawej stronie, widoczni są kolejni uczestnicy rekonstrukcji. Dwóch mężczyzn ma na sobie niebieskie mundury z żółtymi elementami i czerwone czapki. Jeden z nich pochyla się, jakby poprawiał pas lub element ekwipunku. Obok stoi mężczyzna w ciemnym płaszczu, a za nimi unosi się lekka smuga dymu, sugerująca ognisko albo wystrzał z broni czarnoprochowej. Na pierwszym planie po prawej stronie znajduje się stolik lub ława przykryta ciemnym materiałem. Leży na niej kilka długich sztucerów lub karabinów oraz elementy wyposażenia, co podkreśla militarny charakter inscenizacji. W prawym dolnym rogu kadru widać także fragment ognia, co potwierdza obecność obozowego paleniska. Cała scena ukazuje atmosferę historycznej inscenizacji: obóz w zimowym parku, rekonstruktorów w strojach z epoki oraz przygotowania do działań typowych dla życia i walk powstańczych.

Fotografia przedstawia zimową scenę w parku lub lesie. Ziemię pokrywa warstwa śniegu, spod której miejscami przebija trawa. W tle widać gęsty szpaler wysokich, bezlistnych drzew. Na gałęziach i pniach zalegają drobne płaty śniegu. Światło jest chłodne, a cała sceneria ma spokojny, lekko surowy charakter. Na śnieżnej polanie, w środkowej części kadru, znajduje się grupa rekonstruktorów historycznych odtwarzających scenę z XIX wieku. Większość z nich ubrana jest w czarne mundury z czerwonymi wypustkami oraz czapki w podobnej kolorystyce. Uczestnicy trzymają długą broń – karabiny z bagnetami. Po lewej stronie zdjęcia stoi mężczyzna w długim, brązowym płaszczu z jasnym kołnierzem. Ma czapkę i trzyma w ręku szablę lub laskę. Jego postawa sugeruje, że obserwuje sytuację lub wydaje polecenia. W centrum kadru dwaj rekonstruktorzy klęczą na jednym kolanie, celując karabinami w prawą stronę zdjęcia. Ich twarze są skupione, a broń uniesiona do strzału. Tuż obok, po prawej stronie, klęczy kolejny mężczyzna w jasnym, długim płaszczu. Trzyma karabin pionowo, opierając go o ziemię, jakby przygotowywał się do oddania strzału lub przeładowania. Za klęczącymi postaciami stoją kolejni uczestnicy w mundurach. Jeden z nich ma na ramionach futrzane okrycie, co wyróżnia go na tle reszty. Wśród grupy widoczna jest również kobieta w czarnym płaszczu i czapce, stojąca nieco z tyłu, obserwująca przebieg inscenizacji. Cała scena wygląda jak fragment rekonstrukcji potyczki: grupa żołnierzy lub powstańców przygotowuje się do strzału w zimowym, leśnym otoczeniu. Atmosfera jest dynamiczna, mimo że zdjęcie zatrzymało moment tuż przed działaniem.